1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66


1En het geschiedde, als de koning Hizkia dat hoorde,1) zo scheurde2) hij zijn klederen, en bedekte zich met een zak, en ging in het huis3) des HEEREN.
2Daarna zond hij Eljakim, den hofmeester, en Sebna, den schrijver, en de oudsten der priesteren, met zakken bedekt, tot Jesaja, den profeet, den zoon van Amoz;
3En zij zeiden tot hem: Alzo zegt Hizkia: Deze dag4) is een dag der benauwdheid,5) en der schelding, en der lastering;6) want de kinderen zijn gekomen tot aan de geboorte,7) en er is geen kracht om te baren.
4Misschien zal de HEERE, uw God, horen de woorden9) van Rabsake, denwelken zijn heer, de koning van Assyrie, gezonden heeft, om den levenden God te honen, en te schelden met woorden, die de HEERE, uw God, gehoord heeft; hef dan een gebed op voor het overblijfsel,10) dat gevonden wordt.
5En de knechten van den koning Hizkia kwamen tot Jesaja.
6En Jesaja zeide tot hen: Zo zult gijlieden tot uw heer zeggen: Zo zegt de HEERE: Vrees niet voor de woorden,11) die gij gehoord hebt, waarmede Mij de dienaars12) des konings van Assyrie gelasterd hebben.
7Zie, Ik zal een geest in hem geven, dat hij een gerucht horen zal, en weder in zijn land keren; en Ik zal hem door het zwaard13) in zijn land vellen.
8Zo kwam Rabsake weder, en hij vond den koning van Assyrie strijdende tegen Libna;14) want hij had gehoord, dat hij van Lachis15) vertrokken was.
9Als hij nu16) hoorde van Tirhaka,17) den koning van Cusch, zeggen: Hij is uitgetogen, om tegen u te strijden; toen hij zulks hoorde, zo zond hij weder boden tot Hizkia, zeggende:18)
10Zo zult gijlieden spreken tot Hizkia, den koning van Juda, zeggende: Laat u uw God niet bedriegen, op Welken gij vertrouwt, zeggende: Jeruzalem zal in de hand des konings van Assyrie niet gegeven worden.
11Zie, gij hebt gehoord, wat de koningen van Assyrie aan alle landen gedaan hebben, die verbannende;19) en zoudt gij gered worden?
12Hebben de goden der volken die mijn vaders20) verdorven hebben, dezelven gered, als Gozan, en Haran, en Rezef, en de kinderen van Eden, die in Telasser waren?
13Waar is de koning van Hamath,21) en de koning van Arpad, en de koning der stad Sefarvaim, Hena en Ivva?22)
14Als nu Hizkia de brieven23) uit der boden hand ontvangen, en die gelezen had, ging hij op in het huis des HEEREN; en Hizkia breidde die uit voor het aangezicht des HEEREN.
15En Hizkia bad tot den HEERE, zeggende:
16O HEERE der heirscharen, Gij, God van Israël, Die tussen24) de cherubim woont! Gij Zelf, Gij alleen zijt de God van alle koninkrijken der aarde; Gij hebt den hemel en de aarde gemaakt!
17O HEERE! neig Uw oor en hoor, HEERE! doe Uw ogen open, en zie; en hoor al de woorden van Sanherib, die gezonden25) heeft om den levenden God te honen.
18Waarlijk, HEERE! hebben de koningen van Assyrie al de landen,26) mitsgaders derzelver landerijen verwoest;
19En hebben hun goden in het vuur geworpen; want zij waren geen goden, maar het werk van mensenhanden, hout en steen; daarom hebben zij die verdorven.
20Nu dan, HEERE, onze God, verlos ons uit zijn hand, zo zullen alle koninkrijken der aarde weten, dat Gij alleen de HEERE zijt.
21Toen zond Jesaja, de zoon van Amoz, tot Hizkia, om te zeggen: Alzo zegt de HEERE, de God Israëls: Dat gij tot Mij gebeden hebt tegen Sanherib, den koning van Assyrie, heb Ik gehoord.27)
22Dit is het woord, dat de HEERE over hem gesproken heeft: De jonkvrouw, de dochter van Sion,28) veracht u, zij bespot u, de dochter van Jeruzalem schudt29) het hoofd achter u.
23Wien hebt gij gehoond, en gij gelasterd, en tegen Wien hebt gij de stem verheven, en uw ogen omhoog opgeheven? Tegen den Heilige Israëls!
24Door middel uwer dienstknechten30) hebt gij den HEERE gehoond, en gezegd: Ik heb met de menigte mijner wagenen beklommen de hoogte der bergen, de zijden van Libanon; en ik zal zijn hoge cederbomen en zijn uitgelezen dennebomen afhouwen; en zal komen tot zijn uiterste hoogte, in het woud zijns schonen velds.
25Ik heb gegraven31) en de wateren gedronken;32) en ik heb met mijn voetzolen alle rivieren der belegerde plaatsen verdroogd.
26Hebt gij niet gehoord, dat Ik zulks lang33) te voren gedaan heb, en dat van de oude dagen af geformeerd34) heb? Nu heb Ik dat doen komen, dat gij zoudt zijn,35) om de vaste steden te verstoren tot woeste hopen.
27Daarom waren haar inwoners handeloos,36) zij waren verslagen en beschaamd; zij waren als het gras des velds en de groene grasscheutjes, als het hooi der daken,37) en het brandkoren,38) eer het overeind staat.
28Maar Ik weet39) uw zitten, en uw uitgaan, en uw inkomen, en uw woeden tegen Mij.
29Om uw woeden tegen Mij, en dat uw woeling voor Mijn oren opgekomen is, zo zal Ik Mijn haak40) in uw neus leggen, en Mijn gebit in uw lippen, en Ik zal u doen wederkeren door dien weg, door denwelken gij gekomen zijt.
30En dat zij u een teken,41) dat men in dit jaar, wat van zelf gewassen is,42) eten zal, en in het tweede jaar, wat daarvan43) weder uitspruit; maar zaait in het derde jaar, en maait, en plant wijngaarden, en eet hun vruchten.
31Want het ontkomene, dat overgebleven is van het huis van Juda, zal wederom nederwaarts wortelen, en het zal opwaarts vrucht dragen.
32Want van Jeruzalem zal het overblijfsel44) uitgaan, en het ontkomene van den berg Sion; de ijver des HEEREN der heirscharen zal dit doen.
33Daarom, zo zegt de HEERE van den koning van Assyrie: Hij zal in deze stad niet komen, noch daar een pijl inschieten; ook zal hij45) met geen schild daarvoor komen, en zal geen wal daartegen opwerpen.
34Door den weg, dien hij gekomen is, door dien zal hij wederkeren; maar in deze stad zal hij niet komen, zegt de HEERE.
35Want Ik zal deze stad beschermen, om die te verlossen, om Mijnentwil, en om Davids,46) Mijns knechts wil.
36Toen voer de engel des HEEREN uit, en sloeg47) in het leger48) van Assyrie honderd vijf en tachtig duizend. En toen zij zich des morgens vroeg opmaakten, ziet, die allen waren dode lichamen.49)
37Zo vertrok Sanherib, de koning van Assyrie, en toog henen, en keerde weder; en hij bleef te Nineve.50)
38Het geschiedde nu, als hij in het huis van Nisroch, zijn god, zich nederboog, dat Adramelech en Sarezer, zijn zonen, hem met het zwaard51) versloegen; doch zij ontkwamen in het land52) van Ararat; en Esar-Haddon,53) zijn zoon, werd koning in zijn plaats.