1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24


1Daarna verzamelde Jozua al de stammen van Israël te Sichem,1) en hij riep de oudsten van Israël, en deszelfs hoofden, en deszelfs richters, en deszelfs ambtlieden; en zij stelden zich voor het aangezicht2) van God.
2Toen zeide Jozua tot het ganse volk:3) Alzo zegt de HEERE, de God Israëls: Over gene zijde der rivier4) hebben uw vaders van ouds gewoond, namelijk Terah, de vader van Abraham, en de vader van Nahor; en zij hebben andere goden gediend.
3Toen nam Ik uw vader Abraham van gene zijde der rivier, en deed hem wandelen door het ganse land Kanaan; Ik vermeerderde ook zijn zaad en gaf hem Izak.
4En aan Izak gaf Ik Jakob5) en Ezau; en Ik gaf aan Ezau het gebergte Seir, om dat erfelijk te bezitten; maar Jakob en zijn kinderen togen af in Egypte.
5Toen zond Ik Mozes en Aaron, en Ik plaagde Egypte, gelijk als Ik in deszelfs midden gedaan heb; en daarna leidde Ik u daaruit.
6Als Ik uw vaders uit Egypte gevoerd had, zo kwaamt gij aan de zee, en de Egyptenaars jaagden uw vaderen na met wagens en met ruiters, tot de Schelfzee.
7Zij nu riepen tot den HEERE, en Hij stelde een duisternis tussen u en tussen de Egyptenaars, en Hij bracht de zee over hen, en bedekte hen; en uw ogen hebben gezien,6) wat Ik in Egypte gedaan heb. Daarna hebt gij vele dagen in de woestijn gewoond.
8Toen bracht Ik u in het land der Amorieten, die over gene zijde van de Jordaan woonden, die streden tegen u; maar Ik gaf hen in uw hand, en gij bezat hun land erfelijk, en Ik verdelgde hen voor ulieder aangezicht.
9Ook maakt zich Balak op, de zoon van Zippor, de koning der Moabieten, en hij streed7) tegen Israël; en hij zond heen, en deed Bileam, den zoon van Beor, roepen, opdat hij u vervloeken zou.
10Maar Ik wilde Bileam niet horen; dies zegende hij u gestadig, en Ik verloste u uit zijn hand.
11Toen gij over de Jordaan getrokken waart, en te Jericho kwaamt, zo krijgden8) de burgers van Jericho9) tegen u, de Amorieten, en de Ferezieten, en de Kanaanieten, en de Hethieten, en de Girgazieten, de Hevieten en de Jebusieten; doch Ik gaf hen in ulieder hand.
12En Ik zond horzelen11) voor u heen; die dreven hen weg van ulieder aangezicht, gelijk12) de beide koningen der Amorieten, niet door uw zwaard,13) noch door uw boog.14)
13Dus heb Ik u een land gegeven, waaraan gij niet gearbeid hebt, en steden,15) die gij niet gebouwd hebt, en gij woont in dezelve; gij eet van de wijngaarden16) en olijfbomen, die gij niet geplant hebt.
14En nu, vreest den HEERE, en dient Hem in oprechtheid17) en in waarheid; en doet weg de goden, die uw vaders18) gediend hebben, aan gene zijde der rivier, en in Egypte; en dient den HEERE.
15Doch zo het kwaad is in uw ogen den HEERE te dienen, kiest u heden, wien gij dienen zult; hetzij de goden, welke uw vaders, die aan de andere zijde der rivier waren, gediend hebben, of de goden der Amorieten, in welker land gij woont; maar aangaande mij, en mijn huis, wij zullen den HEERE dienen!
16Toen antwoordde het volk en zeide: Het zij verre19) van ons, dat wij den HEERE verlaten zouden, om andere goden te dienen.
17Want de HEERE is onze God; Hij is het, Die ons en onze vaderen uit het land van Egypte, uit het diensthuis heeft opgebracht, en Die deze grote tekenen voor onze ogen gedaan heeft, en ons bewaard heeft op al den weg, door welken wij getogen zijn, en onder alle volken, door welker midden wij getrokken zijn.
18En de HEERE heeft voor ons aangezicht uitgestoten al die volken, zelfs den Amoriet, inwoner des lands. Wij zullen ook den HEERE dienen,20) want Hij is onze God.
19Toen zeide Jozua tot het volk: Gij zult21) den HEERE niet kunnen dienen, want Hij is een heilig God;22) Hij is een ijverig God; Hij zal uw overtredingen en uw zonden niet vergeven.23)
20Indien gij den HEERE verlaten en vreemde goden dienen zult, zo zal Hij Zich omkeren, en Hij zal u kwaad doen, en Hij zal u verdoen, naar dat Hij u goed gedaan zal hebben.
21Toen zeide het volk tot Jozua: Neen,24) maar wij zullen den HEERE dienen.
22Jozua nu zeide tot het volk: Gij zijt getuigen over uzelven, dat gij u den HEERE verkoren hebt, om Hem te dienen. En zij zeiden: Wij zijn getuigen.
23En nu, doet de vreemde goden weg,25) die in het midden van u zijn, en neigt uw harten tot den HEERE, den God van Israël.
24En het volk zeide tot Jozua: Wij zullen den HEERE, onzen God, dienen, en wij zullen Zijner stem gehoorzamen.
25Alzo maakt Jozua26) op dienzelven dag een verbond met het volk; en hij stelde het hun tot een inzetting en recht te Sichem.27)
26En Jozua schreef deze woorden28) in het wetboek Gods; en hij nam een groten steen, en hij richtte dien daar op onder den eik,29) die bij het heiligdom des HEEREN was.
27En Jozua zeide tot het ganse volk: Ziet, deze steen zal ons tot een getuigenis zijn; want hij heeft30) gehoord al de redenen des HEEREN, die Hij tot ons gesproken heeft; ja, hij zal tot een getuigenis tegen ulieden zijn, opdat gij uw God niet liegt.31)
28Toen zond Jozua het volk weg, een ieder naar zijn erfdeel.
29En het geschiedde na deze dingen, dat Jozua, de zoon van Nun, de knecht des HEEREN, stierf, oud zijnde32) honderd en tien jaren.
30En zij begroeven hem in de landpale zijns erfdeels, te Timnath-Serah,33) welke is op een berg van Efraim, aan het noorden van den berg Gaas.
31Israël nu diende den HEERE al de dagen van Jozua, en al de dagen van de oudsten, die lang34) na Jozua leefden, en die al het werk des HEEREN wisten,35) hetwelk Hij aan Israël gedaan had.
32Zij begroeven ook de beenderen van Jozef, die de kinderen Israël uit Egypte opgebracht hadden, te Sichem,36) in dat stuk velds, hetwelk Jakob gekocht had van de kinderen van Hemor, den vader van Sichem, voor honderd stukken gelds,37) want zij waren aan de kinderen38) van Jozef ter erfenis geworden.
33Ook stierf Eleazar, de zoon van Aaron; en zij begroeven hem op den heuvel van Pinehas, zijn zoon, die hem gegeven was geweest op het gebergte van Efraim.