1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36


1Als de kinderen Israëls, de ganse vergadering, in de woestijn Zin gekomen waren, in de eerste maand,1) zo bleef het volk te Kades.2) En Mirjam stierf aldaar,3) en zij werd aldaar begraven.
2En er was geen water voor de vergadering; toen vergaderden zij zich tegen Mozes en tegen Aaron.
3En het volk twistte met Mozes, en zij spraken, zeggende: Och,4) of wij den geest gegeven hadden, toen onze broeders voor het aangezicht des HEEREN den geest gaven!
4Waarom toch hebt gijlieden de gemeente des HEEREN in deze woestijn gebracht, dat wij daar sterven zouden, wij en onze beesten?
5En waarom hebt gijlieden ons doen optrekken uit Egypte, om ons te brengen in deze kwade plaats?5) Het is geen plaats van zaad, noch van vijgen, noch van wijnstokken, noch van granaatappelen; ook is er geen water om te drinken.
6Toen gingen Mozes en Aaron van het aangezicht der gemeente6) tot de deur van de tent der samenkomst, en zij vielen op hun aangezichten;7) en de heerlijkheid des HEEREN verscheen hun.8)
7En de HEERE sprak tot Mozes, zeggende:
8Neem dien staf,9) en verzamel de vergadering, gij en Aaron, uw broeder, en spreekt gijlieden tot den steenrots voor hun ogen, zo zal zij hun water geven; alzo zult gij hun water voortbrengen uit den steenrots, en gij zult de vergadering en haar beesten drenken.
9Toen nam Mozes den staf van voor het aangezicht des HEEREN,10) gelijk als Hij hem geboden had.
10En Mozes en Aaron vergaderden de gemeente voor de steenrots, en hij zeide11) tot hen:12) Hoort toch, gij wederspannigen, zullen wij13) water voor ulieden uit deze steenrots hervoorbrengen?
11Toen hief Mozes zijn hand op, en hij sloeg de steenrots14) tweemaal met zijn staf;15) en er kwam veel waters uit, zodat de vergadering dronk, en haar beesten.
12Derhalve zeide de HEERE tot Mozes en tot Aaron: Omdat gijlieden Mij niet geloofd hebt,16) dat gij Mij heiligdet17) voor de ogen der kinderen van Israël, daarom zult gijlieden18) deze gemeente niet inbrengen in het land, hetwelk Ik hun gegeven heb.
13Dit zijn de wateren van Meriba,19) daar de kinderen Israëls met den HEERE om getwist hebben;20) en Hij werd aan hen geheiligd.21)
14Daarna zond Mozes boden uit Kades tot den koning van Edom,22) welke zeiden: Alzo zegt uw broeder Israël:23) Gij weet al de moeite, die ons ontmoet is;24)
15Dat onze vaders naar Egypte afgetogen zijn, en wij in Egypte vele dagen gewoond hebben;25) en dat de Egyptenaars aan ons en onze vaderen kwaad gedaan hebben.
16Toen riepen wij tot den HEERE, en Hij hoorde onze stem, en Hij zond een Engel, en Hij leidde ons uit Egypte; en ziet, wij zijn te Kades, en stad aan het uiterste uwer landpale.
17Laat ons toch door uw land trekken;26) wij zullen niet trekken door den akker, noch door de wijngaarden, noch zullen het water der putten drinken; wij zullen den koninklijken weg gaan,28) wij zullen niet afwijken ter rechterhand noch ter linkerhand, totdat wij door uw landpalen zullen getrokken zijn.
18Doch Edom zeide tot hem:29) Gij zult door mij niet trekken,30) opdat ik niet misschien met het zwaard uitga31) u tegemoet!
19Toen zeiden de kinderen Israëls tot hem: Wij zullen door den gebaanden weg optrekken, en indien wij van uw water drinken, ik en mijn vee, zo zal ik deszelfs prijs daarvoor geven;32) ik zal alleenlijk, zonder iets anders, te voet doortrekken.
20Doch hij zeide: Gij zult niet doortrekken! En Edom is hem tegemoet uitgetrokken, met een zwaar volk, en met een sterke hand.
21Alzo weigerde Edom Israël33) toe te laten door zijn landpale te trekken; daarom week Israël van hem af.34)
22Toen reisden zij van Kades; en de kinderen Israëls kwamen, de ganse vergadering, aan den berg Hor.
23De HEERE nu sprak tot Mozes, en tot Aaron, aan den berg Hor, aan de pale van het land van Edom, zeggende:
24Aaron zal tot zijn volken verzameld worden;35) want hij zal niet komen in het land, hetwelk Ik aan de kinderen Israëls gegeven heb, omdat gijlieden Mijn mond wederspannig geweest zijt36) bij de wateren van Meriba.
25Neem Aaron, en Eleazar, zijn zoon, en doe hen opklimmen tot den berg Hor.
26En trek Aaron zijn klederen uit,37) en trek ze Eleazar, zijn zoon, aan; want Aaron zal verzameld worden,38) en daar sterven.
27Mozes nu deed, gelijk als de HEERE geboden had; want zij klommen op tot den berg Hor,39) voor de ogen der ganse vergadering.
28En Mozes trok Aaron zijn klederen uit, en hij trok ze zijn zoon Eleazar aan; en Aaron stierf aldaar, op de hoogte diens bergs. Toen kwam Mozes en Eleazar van dien berg af.
29Toen de ganse vergadering zag,40) dat Aaron overleden was,41) zo beweenden zij Aaron42) dertig dagen,43) het ganse huis van Israël.