1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21


1Maar de kinderen Israëls deden, dat kwaad was in de ogen des HEEREN; zo gaf hen de HEERE in de hand der Midianieten,1) zeven jaren.
2Als nu de hand der Midianieten sterk werd over Israël, maakten zich de kinderen Israëls,2) vanwege de Midianieten, de holen,3) die in de bergen zijn, en de spelonken, en de vestingen.
3Want het geschiedde, als Israël gezaaid had, zo kwamen de Midianieten op,4) en de Amalekieten, en die van het oosten kwamen5) ook op tegen hen.6)
4En zij legerden zich tegen hen, en verdierven de opkomst des lands, tot daar gij komt te Gaza;7) en zij lieten geen leeftocht overig in Israël, noch klein vee, noch os, noch ezel.
5Want zij kwamen op met hun vee en hun tenten; zij kwamen gelijk de sprinkhanen8) in menigte, dat men hen en hun kemelen niet tellen kon;9) en zij kwamen in het land, om dat te verderven.
6Alzo werd Israël zeer verarmd, vanwege de Midianieten.10) Toen riepen de kinderen Israëls tot den HEERE.
7En het geschiedde, als de kinderen Israëls tot den HEERE riepen, ter oorzake van de Midianieten;
8Zo zond de HEERE een man, die een profeet was,11) tot de kinderen Israëls; die zeide tot hen: Alzo zegt de HEERE, de God Israëls: Ik heb u uit Egypte doen opkomen, en u uit het diensthuis uitgevoerd;
9En Ik heb u verlost van de hand der Egyptenaren, en van de hand van allen, die u drukten; en Ik heb hen voor uw aangezicht uitgedreven, en u hun land gegeven;
10En Ik zeide tot ulieden: Ik ben de HEERE, uw God; vreest de goden der Amorieten niet, in welker land gij woont; maar gij zijt Mijner stem niet gehoorzaam geweest.
11Toen kwam een Engel des HEEREN,12) en zette Zich onder den eik, die te Ofra is, welke aan Joas,13) den Abi-ezriet,14) toekwam; en zijn zoon Gideon dorste tarwe15) bij de pers,16) om die te vluchten17) voor het aangezicht der Midianieten.18)
12Toen verscheen hem de Engel des HEEREN, en zeide tot hem: De HEERE is met u, gij strijdbare held!
13Maar Gideon zeide tot Hem: Och, mijn Heer!20) zo de HEERE met ons is, waarom is ons dan dit alles wedervaren?21) en waar zijn al Zijn wonderen, die onze vaders ons verteld hebben, zeggende: Heeft ons de HEERE niet uit Egypte opgevoerd? Doch nu heeft ons de HEERE verlaten, en heeft ons in der Midianieten hand gegeven.
14Toen keerde zich de HEERE tot hem,22) en zeide: Ga heen in deze uw kracht,23) en gij zult Israël uit der Midianieten hand verlossen; heb Ik u niet gezonden?24)
15En hij zeide tot Hem: Och, mijn Heer!25) waarmede zal ik Israël verlossen?26) Zie, mijn duizend27) is het armste in Manasse, en ik ben de kleinste in mijns vaders huis.
16En de HEERE zeide tot hem: Omdat Ik met u zal zijn, zo zult gij de Midianieten slaan, als een enigen man.28)
17En hij zeide tot Hem: Indien ik nu genade gevonden heb in Uw ogen, zo doe mij een teken,29) dat Gij het zijt, Die met mij spreekt.
18Wijk toch niet van hier, totdat ik tot U kome, en mijn geschenk uitbrenge,30) en U voorzette. En Hij zeide: Ik zal blijven, totdat gij wederkomt.
19En Gideon ging in, en bereidde een geitenbokje, en ongezuurde koeken van een efa meels;31) het vlees legde hij in een korf, en het sop deed hij in een pot; en hij bracht het tot Hem uit, tot onder den eik, en zette het nader.
20Doch de Engel Gods zeide tot hem: Neem het vlees en de ongezuurde koeken, en leg ze op dien rotssteen, en giet het sop uit;32) en hij deed alzo.
21En de Engel des HEEREN stak het uiterste van den staf uit, die in Zijn hand was, en roerde het vlees en de ongezuurde koeken aan; toen ging er vuur op uit de rots,33) en verteerde het vlees en de ongezuurde koeken. En de Engel des HEEREN bekwam uit zijn ogen.34)
22Toen zag Gideon, dat het een Engel des HEEREN was; en Gideon zeide: Ach, Heere, HEERE! daarom,35) omdat ik een Engel des HEEREN gezien heb van aangezicht tot aangezicht.36)
23Doch de HEERE zeide tot hem: Vrede zij u, vrees niet, gij zult niet sterven.
24Toen bouwde Gideon aldaar den HEERE een altaar, en noemde het: De HEERE is vrede!37) het is nog tot op dezen dag in Ofra der Abi-ezrieten.38)
25En het geschiedde in dienzelven nacht, dat de HEERE tot hem zeide: Neem een var van de ossen, die van uw vader zijn, te weten, den tweeden var,39) van zeven jaren;40) en breek af het altaar van Baal, dat van uw vader is, en houw af het bos,41) dat daarbij is.
26En bouw den HEERE, uw God, een altaar, op de hoogte42) dezer sterkte,43) in een bekwame plaats;44) en neem den tweeden var, en offer een brandoffer45) met het hout der hage, die gij zult hebben afgehouwen.
27Toen nam Gideon tien mannen uit zijn knechten, en deed, gelijk als de HEERE tot hem gesproken had. Doch het geschiedde, dewijl hij zijns vaders huis en de mannen van die stad vreesde, van het te doen bij dag, dat hij het deed bij nacht.
28Als nu de mannen van die stad des morgens vroeg opstonden, ziet, zo was het altaar van Baal omgeworpen, en de haag, die daarbij was, afgehouwen, en die tweede var was op het gebouwde altaar geofferd.
29Zo zeiden zij, de een tot de ander: Wie heeft dit stuk gedaan?47) En als zij onderzochten en navraagden, zo zeide men: Gideon, de zoon van Joas, heeft dit stuk gedaan.
30Toen zeiden de mannen van die stad tot Joas: Breng uw zoon uit, dat hij sterve, omdat hij het altaar van Baal heeft omgeworpen, en omdat hij de haag, die daarbij was, afgehouwen heeft.
31Joas daarentegen zeide tot allen, die bij hem stonden: Zult gij voor den Baal twisten;48) zult gij hem verlossen? Die voor hem zal twisten,49) zal nog dezen morgen gedood worden! Indien een hij god is, hij twiste voor zichzelven,50) omdat men zijn altaar heeft omgeworpen.
32Daarom noemde hij hem te dien dage Jerubbaal,51) zeggende: Baal twiste tegen hem, omdat hij zijn altaar heeft omgeworpen.
33Alle Midianieten nu, en Amalekieten, en de kinderen van het oosten, waren samenvergaderd, en zij trokken over,53) en legerden zich in het dal van Jizreel.54)
34Toen toog de Geest des HEEREN55) Gideon aan, en hij blies met de bazuin,56) en de Abi-ezrieten57) werden achter hem bijeengeroepen.
35Ook zond hij boden in gans Manasse,58) en die werden ook achter hem bijeengeroepen; desgelijks zond hij boden in Aser,59) en in Zebulon, en in Nafthali; en zij kwamen op, hun tegemoet.
36En Gideon zeide tot God:60) Indien Gij Israël door mijn hand zult verlossen, gelijk als Gij gesproken hebt;
37Zie, ik zal een wollen vlies op den vloer leggen; indien er dauw op het vlies alleen zal zijn, en droogte op de ganse aarde, zo zal ik weten, dat Gij Israël door mijn hand zult verlossen, gelijk als Gij gesproken hebt.
38En het geschiedde alzo; want hij stond des anderen daags vroeg op, en drukte het vlies uit, en hij wrong den dauw uit het vlies, een schaal vol waters.
39En Gideon zeide tot God: Uw toorn ontsteke niet tegen mij, dat ik alleenlijk ditmaal spreke; laat mij toch alleenlijk ditmaal met het vlies verzoeken; er zij toch droogte op het vlies alleen, en op de ganse aarde zij dauw.
40En God deed alzo in denzelven nacht; want de droogte was op het vlies alleen, en op de ganse aarde was dauw.